De historie van de Autobianchi/Lancia A112 Abarth

De Autobianchi A112 Abarth is een kleine sportwagen, geproduceerd in maar liefst zeven series, de productiedata lagen tussen 1971 tot en met 1985. Met het succes van de A112, had het Fiat-concern een zware slag toegebracht aan de suprematie van de "Mini" in het welvarende marktsegment van kleine, luxe auto's voor jonge en (toen vooral) vrouwelijke gebruikers. In het bijzonder kreeg het nieuwe model Autobianchi waardering voor diens rij-kwaliteiten, de elegante afwerking en de gebruiksvriendelijkheid, het laatste was mede te danken aan diens achterklep.

Het idee om de Mini "MK3 Cooper" eens aan te pakken was het werk van Carlo Abarth. Hij had tijdens de "Saloncino van de sportwagen van 1970” een prototype geproduceerd op basis van  een "A112", het was niet zo maar een sportautootje, in het vooronder lag een motor welke een vermogen leverde van maar liefst 107 pk en welke een cylinderkop had welke speciaal voor de racerij ontworpen werd. Dit prototype kreeg toen behoorlijke belangstelling van de (inter)nationale pers. Er werd besloten om, voor het grote publiek, een sportievere A112, tevens concurrent van de Mini Cooper. Er werd vervolgens getest met motoren welke een vermogen leverden tussen 63  en 74 PK.

Het eerste type: 1971 - 1973

De eerste A112 Abarth werd gepresenteerd op de Autosalon van Turijn in oktober 1971. De 'Autobianchi A112 Abarth’ viel direct in de smaak en oogstte gelijk veel lof. Een grote hoeveelheid bestellingen volgde, ondanks de hoge prijs van Lire 1.325.000.  Deze prijs was toen overigens iets lager dan de prijs voor de "Cooper MK3 (Lire 1.365.000), maar meer dan de meeste sportwagens met grotere cilinderinhoud, zoals de Fiat 128 Coupe (Lire 1.300.000), de Fiat 128 Rally (Lire 1.220.000), de NSU 1200 TT (Lire 1.215.000) en de Ford Escort Sport (Lire 1.185.000). Naast de opvallende rode kleur en de de matzwarte motorkap was het belangrijkste verschil met de normale "A112" dat er een andere motor onder de motorklep lag. Deze motor werd grondig herzien door Carlo Abarth. Carlo had inmiddels diens bedrijf moeten sluiten en was door FIAT ingehuurd als adviseur. De ontwikkeling van de Abarth motor uit de bekende, vertrouwde, 903cc motor was niet eenvoudig. De cylinderinhoud nam toe naar 983 cc. Er werd o.a. een nieuwe krukas ontwikkeld van genitreerd staal; de compressieverhouding werd verhoogd naar 10:1; de nokkenas en klepzittingen ondergingen een wijziging; het uitlaatsysteem werd veranderd en er werd een nieuwe tweetraps carburateur geplaatst. Het remsysteem werd eveneens gewijzigd, zo kreeg de Abarth uitvoering andere remschijven en remklauwen en een rembekrachtiger. Het motorvermogen werd beperkt tot 58 pk om meer flexibiliteit in vermogen te kunnen bereiken.

De carrosserie bleef hetzelfde doch het interieur werd onderhanden genomen. Een sportiever en compleet uitgevoerd dashboard, anatomische stoelen met hoofdsteunen en een drie-spaaks lederen stuurwiel behoorden tot de standaard uitrusting. De Abarth had sterk verbeterde prestaties ten opzichte van de normale "A112". Een groter vermogen leidde toen ook tot een hogere snelheid, hetgeen wel weer leidde tot een lichte verlenging van de remweg, opvallend was wel dat dit wederom leidde tot een opvallende daling van het brandstofverbruik, namelijk -15%!. In feite was de verwachte daling van het verbruik niet te wijten aan Carlo Abarth, de overbrenging werd 13:61 in verband met de autosport. De normale "A112" had nl. een kortere overbrengingsverhouding (13:58). De Abarth uitvoering kreeg als extra een oliekoeler in het vooronder. De A112 Abarth bleek al vroeg een verkoopsucces!

Het tweede type: 1973 - 1975

Op de Autosalon van Genève in 1973, werd het tweede type A112 Abarth gepresenteerd. Dit type kreeg slechts weinig technische (achteras) wijzigingen . Het brandstofverbruik steeg iets. De belangrijkste wijzigingen vonden in het interieur plaats: er werden verstelbare stoelen en verstelbare hoofdsteunen geplaatst. De chromen bumpers wijzigden en waren zwart. Als optionele extra’s werden aangeboden: lichtmetalen wielen, een mechanisch anti-diefstal systeem en een verwarmde achterruit. De auto werd aangeboden tegen een basisprijs van Lire 1.506.400, hij had een two-tone kleur in race rood met zwarte motorkap, verder kon men de auto bestellen in enkele kleuren beige, rood en blauw. 

Het derde type: 1975 - 1977

In het begin van 1975 kwam het derde type op de markt. Deze onderscheidde zich door een aantal wijzigingen aan de achterzijde van de auto: de achterlichten en het luchtuitlaatrooster werden groter. De belangrijkste vernieuwing betrof echter de nieuwe motor van 1049 cc, welke een vermogen opleverde van 70 pk en welke leidde tot een topsnelheid van maar liefst: 160 km/uur. Het interieur werd weer eens onderhanden genomen, in de boekjes kwam als uitrustingsniveau 5 zitplaatsen te staan in plaats van 4 zitplaatsen. De "58 HP" en "70 HP" werden toen respectievelijk, verkocht voor Lire 2.172.000 en Lire 2.228.000. De matzwarte motorkap was er alleen nog op aanvraag.

Het vierde type: 1977 - 1979

In de tweede helft van de jaren '70 begonnen de verkoopcijfers A112 Abarth te dalen, dit werd mede bepaald door een tegenvallende markteconomie en een toename van de concurrentie: de Fiat 127 Sport, de Innocenti Mini De Tomaso en bovenal, de Renault 5 Alpine. Toch bleef er nog belangstelling voor de kleine sport-Autobianchi.  Er vond een vierde update plaats welke in december 1977 gepresenteerd werd. De buitenzijde van de auto werd op vele plaatsen herzien: de voorzijde werd opnieuw ontworpen, nieuwe achterlichten werden geplaatst (deze sloten meer aan de kentekenplaat aan), verder werden stootstrips aan de zijkant geplaatst en verscheen er  een opvallende luchtinlaat op de motorkap. De voorbumper kreeg een spoiler. Het logo "Autobianchi Abarth" met de twee ronde roostertjes in de voorgrill verdween en omdat de gemiddelde jongere generatie Italianen groter werden, werd de daklijn verhoogd met 2 centimeter en werd het dak aan de omliggende zijden ook hoekiger.  De rembekrachtiger verdween en de A112 werd voorzien van een ander type hoofdremcylinder. In januari 1978 werd de Autobianchi A112 Abarth 70HP – 4e serie te koop gezet voor de catalogusprijs van Lire 3.894.000. 

Het vijfde type: 1979 - 1982

De filosofie achter de A112 Abarth wijzigde. Niet het sportieve kreeg de preferentie doch het rijcomfort, dit was o.a. ook te zien aan het verdwijnen van de Abarth schorpioenen aan de zijkanten van de Abarth-versies. Alle wijzigingen in de 5e serie, gepresenteerd in juli 1979, waren dus gericht op het verbeteren van het rijcomfort. De belangrijkste vernieuwingen betrof  de invoering van een 5-versnellingsbak en elektronische ontsteking. De standaarduitrusting werd zeer rijk, zo werd de Abarth standaard voorzien van binnenuit verstelbare buitenspiegels; een verwarmde achterruit; getint glas; achterruitwisser en een deelbare achterbank. De basisprijs bedroeg toen inmiddels Lire 5.469.000.

Het zesde type: 1982 - 1984

Na meer dan tien jaar eervolle dienst kreeg de A112 nog een facelift, ondanks dalende verkoopaantallen en het ontbreken van een nieuw model. Of dit aan de koppigheid van een zeer trouwe klantenkring lag? Bij een toenmalige enquête onder de A112 Abarth berijders bleek dat maar liefst 72% van de toenmalige "A112 Abarth" berijders al eens een eerdere/oudere versie hadden gekocht. Het zesde type werd in oktober 1982, op de Autosalon van Parijs gepresenteerd. Technisch was er niet veel gewijzigd. Het interieur onderging slechts kleine wijzigingen. De auto werd standaard voorzien van mistlampen aan de voorzijde. Wel kon er nu gekozen worden uit een breed scala aan standaard en metallic kleuren. Deze serie stond te koop voor de catalogusprijs van Lire 8.190.000,  maar liefst zes keer hoger dan de oorspronkelijke verkoopprijs (Hier zal de toenmalige hoge inflatie debet aan zijn geweest).

Het zevende type: 1984 - 1985

Het zevende en tevens laatste type werd gepresenteerd in het voorjaar van 1984 en stond te koop voor de catalogusprijs van Lire 9.906.000. Het laatste type, met goede onderdelen en slechts een klein aantal in het oog springende veranderingen. Tussen de achterlichten werd o.a. een brede, rode, reflector geplaatst met het opschrift: ‘Abarth’. 

De Autobianchi A112 Abarth verdween van de verkooplijsten in juli 1985. Toen bedroeg de basisprijs uiteindelijk: Lire 10.476.000.

Sportactiviteiten en successen

 

De sportactiviteiten begonnen reeds snel na de verkoop van de eerste A112 Abarth’s, deze zou 2 decennia lang voortduren. De eerste successen dateren van maart 1972 en zullen tot eind december 1990 voortduren. De "A112 Abarth’s" werden gebruikt in alle takken van autosport, een eindeloos aantal amateur- en professionele coureurs hebben met de A112 Abarth kennis gemaakt. Vele prijzen werden er in de wacht gesleept. Hedendaags komt u de A112 Abarth nog wel eens tegen bij historische rally’s/evenementen. 

 

 

Het Championship Autobianchi

In het midden van de jaren '70 besloot FIAT tot het organiseren van rally’s, ten behoeve van de eigenaren van bepaalde typen auto’s. Zo ook voor de Autobianchi Abarth. Het kampioenschap werd Championship Autobianchi genoemd en deze vond plaats van 1976 tot 1984. De Championship was bedoeld voor jonge aspirant-rijders, deze konden zodoende hun talent bewijzen zonder hoge uitgaven. De veiligheidskit, welke vereist was, bestond uit een rollbar, een brandblusser, veiligheidsgordels, aangepaste koplampen en extra oliecarter. Het Championship Autobianchi, onder de paraplu van de World Rally Championship Races, bleek een echte kweekvijver voor jonge bestuurders, waarvan sommigen nationale en internationale reputatie kregen, zoals Bettega, Canobbio, Cinotto, Corredig, Cunico, Fabbri Dames en Tabaton. In de Women’s Championship: Paola de Martini.